Τι είναι το βάπτισμα και το Χρίσμα

Το ορθόδοξο βάπτισμα είναι συμμετοχή στον θάνατο και στην ανάσταση του Χριστού, νέα γέννηση από νερό και Πνεύμα και είσοδος στην Εκκλησία. Ακολουθεί το Χρίσμα ως σφραγίδα της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος, που μερικές φορές λέγεται προσωπική Πεντηκοστή. Στη συνήθη ορθόδοξη μύηση συνδέονται και οδηγούν στην Ευχαριστία.

Για έναν αβάπτιστο άνθρωπο, η πορεία είναι σαφής: η κατήχηση κορυφώνεται στο βάπτισμα, στο Χρίσμα και στη Θεία Κοινωνία. Ερωτήματα προκύπτουν όταν ο προσερχόμενος έχει ήδη βαπτιστεί σε άλλη χριστιανική κοινότητα.

Γιατί μπορεί να διαφέρει η πράξη

Οι ορθόδοξοι επίσκοποι εφαρμόζουν κανονικές και ποιμαντικές αρχές στην πραγματικότητα του προηγούμενου χριστιανικού βαπτίσματος. Ορισμένοι δέχονται έναν άνθρωπο που βαπτίστηκε με νερό στο όνομα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος μέσω ομολογίας πίστεως και Χρίσματος. Σε άλλες περιστάσεις ή δικαιοδοσίες μπορεί να οριστεί βάπτισμα.

Αυτή η διαφοροποίηση δεν δίνει άδεια προσωπικής επιλογής. Ο άνθρωπος γίνεται δεκτός από την Εκκλησία, όχι επιλέγοντας το διαδικτυακό επιχείρημα που του φαίνεται πιο πειστικό. Ο κανονικός επίσκοπος έχει εξουσία να καθοδηγεί τον κλήρο του· ο εφημέριος εφαρμόζει αυτή την κατεύθυνση στην ατομική περίπτωση.

Τι θα χρειαστεί να γνωρίζει ο ιερέας σου

  • Αν χρησιμοποιήθηκε νερό και ποιες λέξεις ειπώθηκαν.
  • Τη χριστιανική κοινότητα και τον λειτουργό που τέλεσε τον τύπο.
  • Αν έχεις πιστοποιητικό, καταγραφή ή αξιόπιστους μάρτυρες.
  • Τυχόν ασυνήθιστη διατύπωση ή μη τριαδική πίστη που συνδέεται με το βάπτισμα.
  • Ολόκληρο το μυστηριακό ιστορικό σου, με ειλικρίνεια και όχι με σκοπιμότητα.

Σημαίνει το Χρίσμα ότι η Ορθοδοξία εγκρίνει όλα όσα προηγήθηκαν;

Όχι. Η ένταξη με Χρίσμα δεν δηλώνει ότι η προηγούμενη εκκλησιαστική κοινωνία του ανθρώπου και η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι εναλλάξιμες. Είναι η ποιμαντική και κανονική πράξη του επισκόπου που δέχεται έναν συγκεκριμένο άνθρωπο στην πληρότητα της ορθόδοξης μυστηριακής ζωής.

Αντίστοιχα, το βάπτισμα κατά την ένταξη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για χλευασμό της ειλικρινούς προηγούμενης πίστης ή για να τροφοδοτεί διαμάχες μεταξύ προσερχομένων. Και στις δύο μορφές, η ένταξη είναι έλεος του Θεού και υποδοχή της Εκκλησίας, που καλεί το νέο μέλος σε ταπείνωση.

Το σωστό ερώτημα για την πορεία σου

Αντί να ρωτάς «Ποια επιλογή αποδεικνύει τη θέση μου;», ρώτησε «Πώς με δέχεται η Εκκλησία και πώς μπορώ να προετοιμαστώ πιστά;». Φέρε τα έγγραφα, άκου τον ιερέα σου και άφησε την κατεύθυνση του επισκόπου να διευθετήσει το ζήτημα.

Το μεγαλύτερο έργο είναι η προετοιμασία για τη ζωή που ακολουθεί: προσευχή, Θεία Κοινωνία, εξομολόγηση, νηστεία, προσφορά και αγάπη. Ο τύπος της ένταξης είναι άγιος και καθοριστικός, αλλά είναι η είσοδος σε ισόβια μεταστροφή.

Αν άνθρωποι στο διαδίκτυο σε πιέζουν να απαιτήσεις συγκεκριμένη μορφή ένταξης, σταμάτησε τη συζήτηση. Η μυστηριακή προετοιμασία πρέπει να αυξάνεται μέσα από την εμπιστοσύνη με την πραγματική Εκκλησία που σε δέχεται, όχι μέσα από δημόσια σύγκριση ή φόβο ότι η χάρη του Θεού εξαρτάται από τη νίκη σε μια αντιπαράθεση.

Πηγές και περαιτέρω μελέτη