Η συντροφική γνωριμία είναι διάκριση, όχι μυστήριο

Η Εκκλησία δεν διδάσκει ότι οι Ορθόδοξοι χριστιανοί πρέπει να αποφεύγουν τη φιλία ή τις συνηθισμένες ανθρώπινες σχέσεις με όλους όσοι βρίσκονται εκτός Εκκλησίας. Ωστόσο, μια συντροφική σχέση συνήθως θέτει το ερώτημα αν δύο άνθρωποι μπορούν να δημιουργήσουν ένα ειλικρινές και πιστό σπιτικό. Η θρησκευτική διαφορά αξίζει επομένως προσοχή πριν ο συναισθηματικός δεσμός κάνει κάθε όριο να μοιάζει με προδοσία.

Η αμοιβαία αγάπη από μόνη της δεν μπορεί να αποφασίσει πού θα εκκλησιάζεται το ζευγάρι, πώς θα βαπτιστούν και θα διαπαιδαγωγηθούν τα παιδιά, ποιες ηθικές δεσμεύσεις θα διαμορφώσουν το σπίτι ή αν και οι δύο θα μπορούν να κοινωνούν στην ίδια εκκλησία. Η αποφυγή αυτών των ερωτημάτων δεν είναι καλοσύνη.

Γάμος με άλλον βαπτισμένο χριστιανό

Σε πολλές δικαιοδοσίες, ένας Ορθόδοξος χριστιανός μπορεί να λάβει άδεια να παντρευτεί με ορθόδοξη ακολουθία έναν βαπτισμένο χριστιανό που ομολογεί την Αγία Τριάδα. Οι όροι συνήθως περιλαμβάνουν ελευθερία άσκησης της ορθόδοξης πίστης και ειλικρινή δέσμευση ότι τα παιδιά θα βαπτιστούν και θα μεγαλώσουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Η άδεια και η αναγνώριση του βαπτίσματος αποφασίζονται από τον αρμόδιο ιερέα και επίσκοπο, όχι από έναν καθολικό διαδικτυακό κατάλογο προϋποθέσεων. Ο μη Ορθόδοξος σύζυγος δεν γίνεται έτσι Ορθόδοξος και δεν λαμβάνει τη Θεία Κοινωνία στην Ορθόδοξη Εκκλησία, εκτός αν γίνει δεκτός σε αυτήν με ξεχωριστή διαδικασία.

Γάμος με μη χριστιανό ή αβάπτιστο άνθρωπο

Η Ορθόδοξη Εκκλησία κατά κανόνα δεν μπορεί να τελέσει το μυστήριο του γάμου ανάμεσα σε έναν Ορθόδοξο χριστιανό και κάποιον που δεν ομολογεί τον Χριστό μέσω του χριστιανικού βαπτίσματος. Η ακολουθία ζητά από τον Χριστό να σφραγίσει την ένωση και προϋποθέτει μια κοινή βασική πίστη, την οποία ο αβάπτιστος σύντροφος μπορεί ειλικρινά να μην έχει.

Αυτό δεν επιτρέπει την υποτίμηση άλλων θρησκειών ή τον εξαναγκασμό σε μεταστροφή. Κανείς δεν πρέπει να ζητά το βάπτισμα μόνο για να εξασφαλίσει έναν ναό για τον γάμο του. Μίλησε με τον ιερέα για την πραγματική κατάσταση, τον πολιτικό γάμο, τις εκκλησιαστικές συνέπειες και τις πιθανές πορείες, χωρίς να κρύβεις γεγονότα.

Συζητήσεις που χρειάζεται να γίνουν από νωρίς

  • Πού θα εκκλησιαζόμαστε τις Κυριακές και τις μεγάλες εορτές;
  • Θα βαπτιστούν τα παιδιά, θα κοινωνούν, θα πηγαίνουν στο κατηχητικό και θα τηρούν τις ορθόδοξες νηστείες και εορτές;
  • Πώς θα αντιδράσουν οι δύο οικογένειες και ποια όρια θα προστατεύσουν το ζευγάρι από τη χειραγώγηση;
  • Μπορεί ο μη Ορθόδοξος σύντροφος να στηρίζει πρακτικές που δεν συμμερίζεται προσωπικά, χωρίς πικρία;
  • Ελπίζουμε ότι ο γάμος θα επιβάλει μια μεταστροφή που δεν έχει γίνει ελεύθερα;

Ποιμαντική φροντίδα, ελευθερία και ασφάλεια

Μίλησε με τον εφημέριο πριν από τον αρραβώνα ή τις προκαταβολές για τον γάμο. Μπορεί να εξηγήσει την πολιτική της επισκοπής, αλλά δεν πρέπει να υποκαθιστά την ειλικρινή επικοινωνία, την κατάλληλη προγαμιαία συμβουλευτική ή την κατανόηση των νομικών θεμάτων. Οι δύσκολες σχέσεις μπορεί να χρειάζονται περισσότερα από πνευματική συμβουλή μόνο.

Κανένας θρησκευτικός στόχος δεν δικαιολογεί εξαναγκασμό, απειλές, απομόνωση ή κακοποίηση. Αν μια σχέση δεν είναι ασφαλής, αναζήτησε εμπιστευτική βοήθεια από καταρτισμένους επαγγελματίες και τοπικές υπηρεσίες. Σκοπός του χριστιανικού γάμου είναι η αγάπη που προσφέρεται και η αγιότητα, όχι η διατήρηση των προσχημάτων εις βάρος της αξιοπρέπειας ή της ασφάλειας ενός ανθρώπου.

Πηγές και περαιτέρω μελέτη